Κατά τα τέσσερα χρόνια του Αμερικανικού Εμφυλίου, καμία μάχη δεν ήταν τόσο καθοριστική και τόσο αιματηρή όσο η μάχη του Gettysburg. Εκεί, εσύ αναλαμβάνεις τον ρόλο να αποφασίσεις: θα σταθείς με τους Βόρειους ή με τους Νότιους.
Στα πρώτα χρόνια του Εμφυλίου, οι Confederates είχαν κερδίσει αρκετές μάχες, εκμεταλλευόμενοι το γνώριμο έδαφός τους. Όμως σύντομα τα πράγματα άλλαξαν· οι αριθμοί τους ήταν λίγοι και η βιομηχανική τους ισχύς αμελητέα μπροστά σε αυτή των Union. Ο στρατηγός Robert E. Lee χρειαζόταν μια αποφασιστική νίκη στο έδαφος του εχθρού για να διαπραγματευτεί μια ευνοϊκή ειρηνευτική συνθήκη.
Καθώς ξεκινούσε η εισβολή του, οι δύο στρατοί συναντήθηκαν τυχαία στην πόλη του Gettysburg. Η τοπογραφία με τους λόφους έκανε το πεδίο ιδανικό για μάχη, δίνοντας στον Lee την ευκαιρία που περίμενε. Αντίπαλός του ήταν ο στρατηγός George G. Meade, διοικητής των Union. Έτσι στήθηκε το σκηνικό για τη μάχη που θα έκρινε πολλά και θα έμενε στην ιστορία ως η πιο αιματηρή και καθοριστική του Αμερικανικού Εμφυλίου.
Γραφικά
Επειδή η ομάδα ανάπτυξης είναι μικρή, δεν προσπάθησαν να δημιουργήσουν φωτορεαλιστικά γραφικά. Αντίθετα, στόχευσαν σε ένα στυλ που είναι ταυτόχρονα όμορφο, αποπνέει το μιλιταριστικό ύφος του παιχνιδιού και παραμένει ιστορικά ακριβές και ευανάγνωστο.
Ο χάρτης είναι πιστός στην περιοχή του Gettysburg και σαφώς βασίστηκε σε πραγματικούς χάρτες της μάχης. Οι χάρτες είναι 2D, αλλά οι μονάδες παρουσιάζονται σε 3D. Τα animations των μονάδων, χωρίς υπερβολική λεπτομέρεια, δείχνουν οπτικά την οργάνωση και βοηθούν να καταλάβεις τι συμβαίνει στη μάχη. Παράλληλα, δεν λείπουν τα εφέ, όπως καπνός από κανόνια και άλλα σχετικά.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα πτώματα παραμένουν στο πεδίο της μάχης, δείχνοντας τον όλεθρο που έχει συμβεί και προσφέροντας καλύτερη αίσθηση immersive. Το πιο εντυπωσιακό είναι οι αριθμοί: κάθε μονάδα μπορεί να έχει έως 2.500 στρατιώτες και σε πολλές πίστες ο συνολικός στρατός μπορεί να ξεπεράσει τις 40.000 μονάδες, κάτι σπάνιο για παιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο .
Το UI είναι απλό, λιτό και απολύτως λειτουργικό. Σου δίνει ξεκάθαρα όλες τις πληροφορίες που χρειάζεσαι, ενώ η χρωματική παλέτα —κυρίως μαύρο θυμίζει αρκετ αισθητική που έχουμε ξαναδεί σε άλλα indie strategy. Παρόλα αυτά, ταιριάζει με το art style του παιχνιδιού. Θα ήθελα, όμως, λίγο περισσότερα στοιχεία που να αποπνέουν την αισθητική της εποχής.
Ήχος
Η μουσική είναι περισσότερο μιλιταριστική, ορχηστρωμένη στο ύφος της εποχής, με έμφαση σε όργανα που συνδέονται με τη μάχη, όπως τα τύμπανα. Δημιουργεί μεν την κατάλληλη ατμόσφαιρα στο πεδίο της μάχης, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου έμεινε ιδιαίτερα αξέχαστη.
Οι υπόλοιποι ήχοι είναι ακριβώς όπως τους περιμένεις: κυρίως πυροβολισμοί, κανονιές και σπαθομαχίες. Παρόλα αυτά, ηχητικά ίναι έντονο ο ήχος του επίθεσης όταν γίνεται charge ώστε να έχεις το νου σου. Το voice acting, όμως, είναι παντελώς ανύπαρκτο.
The devil’s to pay!
Η δομή του campaign έχει ως εξής: ολόκληρο το Ultimate General: Gettysburg εξελίσσεται σε διάστημα τριών ημερών και σου δίνει τη δυνατότητα να παίξεις με όποιο από τα δύο factions θέλεις. Η πρώτη αψιμαχία είναι πάντα η ίδια, όμως οι επόμενες αποστολές εξαρτώνται από την πορεία της μάχης. Σε αρκετές περιπτώσεις, πριν από κάθε mission καλείσαι να επιλέξεις ποια στρατηγική θα ακολουθήσεις, και αυτή η επιλογή καθορίζει ποιο mission θα ακολουθήσει στη συνέχεια.
Ο τρόπος που εξελίσσονται οι ίδιες οι αποστολές είναι ο εξής: κάθε μάχη έχει έναν προκαθορισμένο χρόνο διάρκειας. Υπάρχουν κάποια πρώτα λεπτά που αποτελούν το ελάχιστο που πρέπει να περάσει, αλλά όταν αυτός ο χρόνος λήξει, εμφανίζονται “καθυστερήσεις” ένα πιο αόριστο χρονικό διάστημα που δεν είναι σαφές πόσο ακριβώς θα διαρκέσει. Αυτές οι καθυστερήσεις αυξάνουν σημαντικά την αγωνία, ειδικά για τον παίκτη που βρίσκεται στην άμυνα και προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει τα objectives.
Το ποιος θα νικήσει τη μάχη εξαρτάται εξολοκλήρου από το ποιος συγκεντρώνει τους περισσότερους πόντους. Οι πόντοι προέρχονται από τον έλεγχο των στόχων στον χάρτη, με κάθε στόχο να δίνει διαφορετικό αριθμό ανάλογα με τη στρατηγική του σημασία. Οι στόχοι αυτοί είναι συνήθως κομβικά σημεία, όπως ψηλοί λόφοι ή στενά περάσματα, και οι πόντοι αντικατοπτρίζουν πόσο σημαντικό είναι το έδαφος για όποιον το κατέχει.
Η διαφορά στους πόντους δεν καθορίζει μόνο τον νικητή, αλλά και το είδος της νίκης από μια μεγάλη, καθαρή νίκη μέχρι μια Pyrrhic victory. Ακόμη, το να χάσεις μια μάχη δεν σημαίνει game over· συνεχίζεις το campaign με τις συνέπειες της ήττας. Το αν πραγματικά κερδίζεις ή χάνεις συνολικά καθορίζεται από το τελικό σκορ ολόκληρου του campaign.
Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι οι απώλειες, γιατί αυτές μεταφέρονται από αποστολή σε αποστολή και για τα δύο factions. Μπορεί να πιέσεις για να πάρεις ένα objective, αλλά το τίμημα μπορεί να είναι μεγάλος αριθμός ανθρώπινων ζωών. Εκεί αρχίζουν να φαίνονται οι επιπτώσεις στις επόμενες αποστολές, καθώς τα στρατεύματα θα είναι understrength και οι αναπληρώσεις, που έτσι κι αλλιώς δεν επαναφέρουν τις μονάδες στην πλήρη δύναμή τους, αποτελούνται από στρατιώτες χαμηλότερης ποιότητας. Αυτό μειώνει την αποτελεσματικότητα της μονάδας.
Παρόλα αυτά, οι μονάδες κερδίζουν εμπειρία μέσα από τις μάχες, αρκεί φυσικά να επιβιώσουν αρκετά ώστε να τη συγκεντρώσουν.
Στρατηγέ, δεν έχω πια μεραρχία
Σε σύγκριση με τα RTS όπως τα έχουμε συνηθίσει, το παιχνίδι δεν έχει κανένα είδος resources και δεν παράγεις νέες μονάδες. Στην ουσία, το μοναδικό “αγαθό” που διαθέτεις είναι οι ανθρώπινες ζωές που είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις στη μάχη.
Κάθε ένα από τα δύο factions, παρότι διαθέτουν τους ίδιους τύπους μονάδων, έχει διαφορετικά στατιστικά που οδηγούν σε διαφορετικό playstyle. Οι Confederates , που στο μεγαλύτερο μέρος του campaign βρίσκονται στην επίθεση και χρειάζεται να καταλάβουν περιοχές, έχουν καλύτερα στατιστικά στη μάχη σώμα με σώμα, γεγονός που τους ωθεί σε πιο επιθετικές τακτικές. Αντίθετα, οι Union έχουν ισχυρότερα στατιστικά σε μάχη εξ αποστάσεως, κάτι που τους ευνοεί σε πιο αμυντικό στυλ παιχνιδιού και στο να προκαλούν σταδιακή φθορά στον αντίπαλο.
Οι τύποι μονάδων δεν είναι φτιαγμένοι γύρω από τη λογική πέτρα μολύβι ψαλίδ ιόπως σε πολλά άλλα strategy. Αντίθετα, κάθε μονάδα έχει τη δική της, ξεχωριστή χρήση στο πεδίο της μάχης. Οι βασικότεροι τύποι είναι οι εξής:
Πεζικό (Infantry): η κύρια δύναμη του στρατού.
Skirmishers: στην ουσία ελαφρύ πεζικό με πολύ μικρότερους αριθμούς στρατιωτών ανα μονάδα αλλα μεγαλύτερη ταχύτητα και καλύτερη ευελιξία. Δεν αντέχουν μάχη σε ανοιχτό πεδίο· αντίθετα, καθυστερούν τον εχθρό και προκαλούν μικρές, στοχευμένες φθορές.
Ιππικό (Cavalry): η πιο γρήγορη μονάδα του παιχνιδιού, αλλά με μηδενική ικανότητα σε μάχη εξ αποστάσεως. Στο campaign έχεις πολύ λίγες τέτοιες μονάδες στη διάθεσή σου.
Πυροβολικό (Artillery): μονάδες με τη μεγαλύτερη εμβέλεια και καθαρά ρόλο υποστήριξης εξ αποστάσεως.
Η στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσεις συνήθως προσομοιώνει τις πραγματικές τακτικές της εποχής και όχι πιο “gaming” προσεγγίσεις. Το terrain παίζει καθοριστικό ρόλο, ιδιαίτερα στην άμυνα, όπου χρειάζεται να κρατάς μεγάλες γραμμές στρατιωτών και να αξιοποιείς κάθε φυσικό πλεονέκτημα του εδάφους.
Ο τρόπος μετακίνησης των μονάδων διαφέρει λίγο από τα συνηθισμένα· δεν λειτουργεί με απλό κλικ, αλλά πρέπει να τραβήξεις με το ποντίκι τη διαδρομή που θες να ακολουθήσουν. Αν και αρχικά φαίνεται κάπως άβολο, αυτός ο τρόπος σου επιτρέπει να καθορίζεις με ακρίβεια τη διαδρομή και τη θέση που θα πάρουν οι μονάδες σου.
Επειδή το παιχνίδι βασίζεται εξολοκλήρου στη στρατηγική και όχι στην ταχύτητα, έχεις τον χρόνο να διαβάζεις και να κατευθύνεις κάθε μονάδα ξεχωριστά. Υπάρχει βέβαια και επιλογή για ομαδικές εντολές, αλλά δεν συνιστάται, καθώς δυσκολεύει την ακριβή τοποθέτηση των μονάδων στο σωστό σημείο.
Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η απόσταση στην οποία μπορούν να φτάσουν και να πυροβολήσουν οι μονάδες σου. Μάλιστα, στο πυροβολικό μπορείς να επιλέξεις διαφορετικούς τύπους πυρομαχικών, οι οποίοι αλλάζουν την απόσταση και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να πλήξουν τον εχθρό.
Κάθε μονάδα, πέρα από τον αριθμό των στρατιωτών, έχει στατιστικά όπως κούραση και ηθικό, τα οποία επηρεάζουν άμεσα την αποτελεσματικότητά της στη μάχη. Όσο περισσότερο πολεμά μια μονάδα, τόσο μειώνεται η αντοχή και το ηθικό της. Για αυτό βοηθά σημαντικά να κρατάς εφεδρικές μονάδες στις πίσω γραμμές και να τις εναλλάσσεις, ώστε οι κουρασμένες μονάδες να προλαβαίνουν να ανακάμψουν.
Σε κάθε αποστολή, κάθε faction ξεκινά με συγκεκριμένες μονάδες και συνήθως και οι δύο πλευρές περιμένουν ενισχύσεις. Πολλές φορές, κάποιος έχει το πλεονέκτημα στους αριθμούς μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα μέσα στη μάχη· τότε είναι η κατάλληλη στιγμή να πιέσει για να καταλάβει τους στόχους. Αργότερα μπορεί να αναγκαστεί να γυρίσει στην άμυνα, οπότε θα είναι πολύ πιο δύσκολο αν όχι αδύνατο να ξαναπεράσει στην επίθεση.
Υπάρχει επίσης fog of war, που σημαίνει ότι δεν μπορείς να βλέπεις τις εχθρικές μονάδες εκτός της ορατής απόστασης των δικών σου. Το φαινόμενο αυτό επηρεάζεται σημαντικά από την ώρα της ημέρας· όσο πλησιάζει το απόγευμα, το fog of war αυξάνεται. Σε αποστολές που εξελίσσονται προς το τέλος της ημέρας, το fog of war αυξάνεται σταδιακά, περιορίζοντας τόσο πολύ την ορατότητα που οι μονάδες βλέπουν ελάχιστα μπροστά τους.
Το μόνο σημαντικό ζήτημα που έχω με το gameplay είναι ότι πρόκειται για 2D παιχνίδι με 3D κανόνες, γεγονός που κάποιες φορές δυσκολεύει την οπτική σαφήνεια. Το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι, επειδή ο χάρτης και οι μονάδες εμφανίζονται σαν επίπεδος χάρτης, κάποια αντικείμενα όπως κτήρια και λόφοι κόβουν το line of sight. Συχνά, ακόμα και όταν οι μονάδες βρίσκονται σε απόσταση για να πυροβολήσουν, αυτά τα εμπόδια δεν τους επιτρέπουν να ρίξουν. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στο πυροβολικό, που βρίσκεται πιο πίσω από τις υπόλοιπες μονάδες.
Ένα άλλο μικρό πρόβλημα είναι ότι κάθε terrain δίνει ένα ποσοστό κάλυψης, αλλά πρέπει να περάσεις το ποντίκι από πάνω για να δεις ακριβώς πόσο είναι. Θα προτιμούσα ένα κουμπί που να δείχνει οπτικά σε χρώματα ολόκληρο τον χάρτη πόση κάλυψη προσφέρει κάθε τμήμα του εδάφους. Επίσης, δεν υπάρχει mini map, και πρέπει να κινείσαι πάνω-κάτω στον χάρτη για να βλέπεις τι συμβαίνει. Φαντάζομαι ότι ο λόγος που έγινε έτσι είναι γιατί οι στρατηγοί εκείνης της εποχής δεν είχαν ταυτόχρονη εικόνα ολόκληρης της μάχης, οπότε ήθελαν να σου δώσουν πιο immersive εμπειρία σε αυτή την κατάσταση.
Δεν έχει συγκεκριμένα επίπεδα δυσκολίας, αλλά διαθέτει 12 διαφορετικούς τύπους AI, ο καθένας με εντελώς διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Τα AI είναι κατηγοριοποιημένα ανάλογα με τη δυσκολία και το πόσο επιθετικά παίζουν. Στο campaign μπορείς να παίξεις ενάντια σε οποιοδήποτε AI θέλεις για ολόκληρη τη διάρκεια της αποστολής ή να αφήσεις να επιλεγεί τυχαία.
Πέρα από αυτό, τα AI είναι πραγματικά έξυπνα. Όχι μόνο μπορούν να διαχειριστούν το χάος της μάχης, αλλά χρησιμοποιούν τακτικές και συχνά εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες σου. Είναι από τις λίγες φορές που δεν ένιωσα την ανάγκη να παίξω ενάντια σε άλλον παίκτη, ακόμα και σε ένα στρατηγικό παιχνίδι αυτού του τύπου.
Εκτος από το campaign, διαθέτει Skirmishes, που στην ουσία είναι μεμονωμένες αποστολές από το campaign. Και οι δύο τύποι αποστολών μπορούν να παιχτούν και online
Η διάρκεια του , αν σκεφτείς ότι αφορά μόνο μία μάχη, είναι αρκετά μικρή. Δύο φορές ολοκλήρωσα το campaign και έπαιξα δύο Skirmishes, και συνολικά μου πήρε περίπου 9 ώρες. Αυτό σημαίνει ότι το campaign ολοκληρώνεται σε λιγότερο από 5 ώρες. Ομώς το replayability παραμένει σημαντικό· τα 12 διαφορετικά AI κάνουν πολύ εύκολο το να επιστρέφεις και να ξαναπαίζεις κάθε αποστολή με διαφορετική εμπειρία.
Κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό…
Παρόλο που δημιουργήθηκε από μια μικρή ομάδα και ήταν καινούργια στον χώρο, κατάφεραν να προσφέρουν ένα αισθητικο και πολύ polished indie strategy παιχνίδι. Αφήνει την αίσθηση ότι αυτό είναι μόνο ένα demo του τι μπορούν πραγματικά να κάνουν, και μένει να δούμε περισσότερα στην επόμενη τους δουλειά, στο Ultimate General: Civil War.
